Wednesday, May 19, 2010

Kita sebenarnya adalah 'PEMBUNUH'

Berbalik kepada tajuk diatas..terutamanya ditujukan kepada semua manusia2 diatas muka bumi ni..hehe..jgn le cuak plak kn..kalau korang semua perasan, setiap hari kita ada membunuh..bunuh ape?...ok la, xnk le bagi korang rase serba salah pulak kan..kte sbnrnye bunuh serangga2 kecil yg sememangnye merbahaya dan mmg patut dibunuh pun..iaitu.."Sang Nyamuk"..

Kalau korang nk tau, kte plg benci ngan nyamuk ni..dh le ske curi hisap darah org senyap2..dh kenyang blah je kn..x ke bengang..dh le bg gatal..pas2..bengkak plak kn..kalau lg teruk..leh melarat sampai demam n meninggal dunia..huhu..naseb le kte xpnh kne lg..juz gatal2 beser2 je..n sejak duduk kt kondo yg tinggi ni..nyamuk pon nk terbang tinggi sgt xsmpai..so..kte pon terselamat la dari gigitan nyamuk durjana itu..

Tapi, kdg2 kte de terfikir jgk..lepas nyamuk 2 hisap darah sampai 'buncit' darah kt bdn die..die g mne eh?..sape tau..huhu..soalan ni slalu le menjadi tnda tanya n smpai skrg le jgk xpnh tau jwpn nye..huhu..plg geram sgt tgk nyamuk yg dh kenyang ngan darah pas2 terbang dgn hati senangnye....kalo le dpt pukul..kn best..hehe..

Alkisahnye..time kte kecik dlu..time sekolah rendah kot..kte de la 1 habit kejam le jgk kan..hehe..dlu kalau nk bunuh nyamuk, gune Ridsect...sembur 1 rmh..slalu sembur time senja nk magrib sbb time 2 mmg byk nyamuk..pas sembur..tunggu le dlm 15 mnt ke..pas 2..kte pon pegi le kt tmpt yg kte sembur tdi kn..alangkah best nye tgk byk nyamuk mati..hehe..teruja plak..pas2 kte amik le kertas ksg..pas2 p kutip le nyamuk2 yg dh mati tdi 2..letak sume nyamuk atas kertas 2..pas2..penyekkn di'ekor'...haha..bkk blik sume darah2 n nyamuk dh jdi cam corak plak..puas btul la time 2..pas2 bru buang...huhu..kejam kn..xtau le ape yg kte pk time 2..rse berdosa plak siksa nyamuk 2..tp skrg kte xbuat dh..sbb xde nyamuk pon kt rmh kte..hehe..itu je la ceritera pasal nyamuk..

No comments:

Post a Comment

There was an error in this gadget

~ You Might Also Like~

Related Posts with Thumbnails

Disqus for Story of MyChantique

blog comments powered by Disqus